Volgens de diverse lezingen.

Satan : betekent ‘ de lasteraar’, ‘de aanklager’ of de ‘tegenstander’
* In het jodendom:
- in de oud-Israëlische rechtspraak ging het over de aanklager. Overdrachtelijk werd het woord ook gebruikt voor een geestelijk wezen dat mensen aanklaagde bij God.
- in het boek Job verschijnt satan als een van de hemelingen: “ Op de dag dat de hemelingen gewoonlijk bij Jahwe hun opwachting maken, kwam ook Satan met hen mee. En Jahwe zei tot Satan: ‘ Waar ben je allemaal geweest?’ ‘Ik heb rondgezworven over de aarde, antwoordde Satan. Wel, vroeg Jahwe, heb ook gelet op Job, mijn dienaar? Op aarde is er geen tweede zoals hij, onberispelijk, rechtschapen, hij vreest God en houdt zich ver van het kwaad. Satan gaf ten antwoord: hij vreest God niet voor niets. Gij hebt hemzelf, zijn familie en heel zijn bezit aan alle kanten omgeven en beschermd. Gij zegent al wat hij onderneemt en zijn bezit grijpt steeds verder om zich heen in het land. Maar pak hem eens aan, tref hem in al wat hij heeft: wedden dat hij U vloekt in uw gezicht.” (Job 1, 6-11)
- satan staat in joodse geschriften (pseudepigrafen) aan het hoofd van een leger gevallen engelen.
* Satan slaat in het christendom op de duivel, de vijand van God, een aanklager of verleider.
De naam komt veertien maal voor in de evangelies.
* De koran beschrijft satan als
- een vijand van de mens ‘ De satan is voor de mens een klaarblijkend vijand’ (Soera 12,5)
- een verleider: ‘de aanzegging van Allah is wezenlijk. Laat dan het nabije leven ulieden niet misleiden en laat de verleider ulieden niet misleiden om Allah.’ (Soera 31,33) omdat hij
- de mensen lichtvaardig doet handelen: ‘Zij, die terugkeren op hun schreden, nadat de rechte leiding hun duidelijk gebleken is, hun doet de satan lichtvaardig handelen en aan hen verleent hij uitstel.’ (Soera 47,25)
- de mensen aanzet tot misstappen: ‘Diegenen onder u, die zich afwenden op de dag dat de beide menigten samenstieten die werden slechts door de satan tot misstappen gebracht wegens wat zij verworven hadden. Maar Allah heeft hun vergeven. Allah is waarlijk vergevend en zachtmoedig.’ (Soera 3,155)
- de mensen aanzet tot zedeloosheid: “hij spoort u slechts aan tot kwaad en zedenloosheid en dat gij zegt omtrent Allah wat gij niet weet.” (Soera2, 169)
- de mensen aanspoort tot ongeloof: “Zoals het is met de Satan, wanneer hij zegt: wees ongelovig. Doch wanneer deze dan ongelovig wordt, zegt hij: ik ben los van u; ik vrees de Heer der wereldwezens.” (Soera 59,16)
- de daden van ongelovigen schoon laat schijnen:”hadden zij zich dan niet kunnen verootmoedigen, toen onze teistering tot hen kwam? Maar hun harten verhardden zich en de Satan deed schoon schijnen voor hen wat zij bedreven.” (Soera 6, 43)
De koran verbiedt
- satan te dienen:”heb ik u niet de plicht opgelegd, o zonen Adams dat gij niet de Satan zoudt dienen? Hij is voor een klaarblijkende vijand.” (Soera 36,60)
- de voetstappen van satan te volgen: “ O gij die gelooft, volgt niet de voetstappen van de Satan. En wie de voetstappen van de satan navolgt, die spoort aan tot het zedenloze en het verwerpelijke. En ware er niet de genade van Allah jegens ulieden en zijn barmhartigheid, zou geen enkel uwer ooit rein worden.” ( soera 24,21)
omdat het ongeluk brengt: “Het vertrouwelijk samenzijn is slechts van de satan opdat hij bedroeven kan hen die gelovig zijn maar hij zal hen in niet schaden tenzij met verlof van Allah. En op Allah is het dat de gelovigen hun vertrouwen moeten stellen.” (Soera 58,10)

Korte geschiedenis van het Satanisme

Tijdens de renaissance werden zogenaamde heksen samen met de ketters beschuldigt van het aanbidden van Satan of de Duivel, de gevallen engel van het Christendom. Heel veel van hen, gaven dit toe, ook wegens de vreselijke martelingen die ze ondergingen.In de populaire volkverhalen word er nog steeds doorgegeven dat heksen de duivel aanbidden. Maar in het moderne neo-paganisme en witchcraft is er helemaal geen sprake van geloven in, of aanbidden van de Duivel. Het satanisme kwam minder voor in de geschiedenis dan men dacht. De Spaande Inquisitie en Heksenjagers van de eerdere eeuwen, probeerden de mensen ervan te overtuigen dat de Duivel overal werd aanbeden. Deze pogingen werden een serieuze bedreiging voor de samenleving. Zo'n 250 jaar later, vanaf midden 15de eeuw tot begin 18de euw, werkten deze 'preken'. Het is dus mogelijk dat duivelsaanbidding werkelijk echt bestaan heeft in die tijd, als verzet tegen de autoriteiten van de Christelijke kerk.

Satanisme als een georganiseerde activiteit was er weinig tot niet voor de 17de eeuw. In het begin van de 17de eeuw echter, werden er in de Katholieke kerk, priesters veroordeeld, die de magische krachten van de heilige mis omgooide, en gebruikte voor duistere doeleinden. De Grimoire of Honorious, een magisch boek dat gedrukt werd in de 17de eeuw, gaven instructies over missen om demonen op te roepen. In de 17de euuw werden er satanistische activiteiten geleid door Christenen die toegaven aan de seksuele/magische rituelen van de Zwarte Mis, onder toeziend oog van een ontklede of onscrupuloze priester. De meest beruchte van deze escapades vond plaats in Frankrijk, tijdens het regeren van Lodewijk 14de, opgezet door de maitresse van de koning, Madamme De Montespan, en werd geleid door de occultist genaamd La Voisin en een 67-jarige libertaanse priester, Abt Fruiborg.