Alle religies die spiritueel van natuur zijn, werden door de mens uitgevonden. Het is de mens die een volledig systeem van goden heeft uitgewerkt met als instrument zijn eigen vleselijk brein. Enkel en alleen omdat hij een ego heeft, maar het niet kan aanvaarden, ging hij op zoek naar een grote uitwendige spirituele truc en die noemde hij "God".
God kan alles doen wat de mens niet mag (!), zoals andere mensen doden, mirakels doen omdat hij dat zo goed vindt, controleren zonder enige duidelijke vorm van verantwoordelijkheidsbesef, enz. Als de mens zulk een godheid nodig heeft en hem ook erkent, dan aanbidt hij iets dat hijzelf in het leven heeft geroepen. Met andere woorden: HIJ AANBIDT EIGENLIJK DE MENS DIE GOD HEEFT UITGEVONDEN.
Logisch toch dat de aldus ontstane God van uitzicht het vleselijke en fysieke wezen benadert dat om te beginnen al "God" heeft uitgevonden? Als de mens echt zijn ware aard naar buiten wil brengen onder de vorm van "God", waarom moet hij dan bang zijn van die God, die toch zijn eigen ware aard is?
Waarom wil hij die "God" zo nodig buiten zichzelf zien staan en hiervoor RITUELE EN RELIGIEUZE PLECHTIGHEDEN ORGANISEREN IN ZIJN NAAM? Mensen hebben rituelen en dogma's nodig, maar er is geen wet die stelt dat er hiervoor een veruitwendigde god nodig is!
Zou het kunnen zijn dat hij, wanneer hij de kloof dicht tussen zichzelf en zijn "God", de demon van de trots ziet komen aankruipen, eigenlijk Lucifer die in persoon tussen hen in verschijnt?
Hij kan zichzelf niet langer in twee delen zien - het vlees en de geest - maar hij stelt vast dat ze één worden en dat dat ene niet meer of niet minder is dan het vlees, tot zijn eigen afkeer! En dus haat hij zichzelf elke dag weer tot zijn dood, of is blij dat hij is wat hij is! Als hij zichzelf haat, zoekt hij steeds maar nieuwere en complexere paden van "verlichting" om toch maar weer opgesplitst te kunnen worden in andere godheden op de vlucht voor zijn arme ik! Als hij zichzelf aanvaardt, maar weet dat ritueel en ceremonie nodig zijn in de religies die werden gecreëerd ter staving van het geloof in een leugen, dan is het DEZELFDE VORM VAN RITUEEL die zijn geloof in de waarheid zal ondersteunen.
Wanneer er een eind is gekomen aan alle religieus geloof in leugens, is het omdat de mens dichter bij zichzelf gekomen is en verder van "God", dichter dus bij de "Duivel".
Als het dat is waar de duivel voor staat en de mens leeft volgens de drijfveren des duivels, dan ontsnapt hij aan het gekakel van de rechtvaardigen en ziet hij trots uit over die waanzinnige massa en zulks door zijn eigen Satanische macht tot de dag dat hij in alle pracht kan zeggen:
"IK BEN EEN SATANIST! BUIG VOOR MIJ, WANT IK BEN DE HOOGSTE BELICHAMING VAN MENSELIJK LEVEN!"

Ik heb ook een god!  

een mooie blonde god van circa 12 jaar    

Quote :

Ricardo 1986 wrote : Ik heb ook een god!   een mooie blonde god van circa 12 jaar

Verklaar je eens wat nader aangaande bovenstaande uitspraak.