Antagonist

Satan is de antagonist van God. Dus, Satan is een verpersoonlijking van het kwade. Vele aanhangers van de Bijbel geloven dat Satan een bestaand wezen is, een geest gecreëerd door God. Satan en de andere geesten die hem volgden kwamen in opstand tegen God. Ze werden door hun Schepper uit de hemel verbannen. Theologen speculeren mogelijk over waarom de Almachtige de "gevallen engelen" niet vernietigde, zoals Hij naar verluidt heeft gedaan met zijn andere creaties toen ze niet rechtschapen bleken te zijn (behalve Noah en zijn familie, natuurlijk). Het werd Satan toegestaan zijn eigen koninkrijk in de hel op te richten en duivels uit te sturen om op aarde naar bekeerlingen op zoek te gaan. De demonische wereld lijkt maar om één reden te mogen bestaan: mensen verleiden om zich af te keren van God. Waarom God Satan zou toestaan dit te doen wordt in het boek Job uitgelegd. Wanneer Job vraagt waarom God Satan toeliet hem te toornen is het antwoord rechtuit en finaal: Hebt gij een arm zoals de Heer? Het verhaal van Job wordt op diverse manieren door theologen geïnterpreteerd maar mijn interpretatie is dat niemand weet waarom God Satan laat leven en ons toornen. God is God en kan doen wat Hij wil. Het is niet aan ons om te vragen waarom, wij horen enkel te zijn en te sterven.

Satan, als geest, is niet mannelijk of vrouwelijk. Maar net als zijn Schepper, wordt naar Satan doorgaans verwezen als een mannelijk wezen. Velen geloven dat Satan, of de Duivel zoals hij vaak wordt genoemd, mensen kan "bezitten". Bezetenheid is een lichamelijke invasie door de duivel. De Katholieke Kerk voert nog steeds uitdrijvingen uit op mensen van wie men meent dat ze bezeten zijn. Van Jezus wordt gezegd dat hij duivels heeft uitgedreven, d.w.z. uitdrijvingen heeft uitgevoerd, en de Kerk meent dat Jezus haar dezelfde kracht heeft gegeven. Door de eeuwen heen hebben vele vrome godsdienstige mensen verkeerdelijk gedacht dat mensen met bepaalde geestelijke of fysieke ziektes bezeten waren door Satan.

Maar nog meer dan van bezetenheid werden mensen beschuldigd van samenheulen met de duivel. Men gelooft dat Satan vele krachten heeft, waaronder zich vertonen in menselijke of dierlijke vormen. Het samenheulen werd vaak puur fysiek en meestal seksueel gezien. In het grootste deel van de geschiedenis van het Christendom zijn er rapporten over Satan die intiem is met mensen, hetzij als incubus (mannelijke duivel) of succubus (vrouwelijke duivel). Heksen en tovenaars zouden de kinderen zijn van dergelijke unies. Ze worden als bijzonder verderfelijk aanzien omdat ze een aantal duivelse krachten hebben geërfd.  

--Last edited by Lucifer on 2008-02-20 01:28:10 --

Heidenen

'Heiden' is de term Christenen gebruiken om te verwijzen naar een ieder die de God van de Bijbel niet aanvaardt. Joden na Christus, evenals Moslims, zijn geen heidenen maar niet-Christenen volgens de Christenen. Joden van vóór Christus zijn niet echt heidenen, maar het zijn ook geen niet-Christenen. Maar ze waren eerder heidens dan niet-Christelijk. Niet-Christenen zijn voorbestemd om naar de hel te gaan. Goede heidenen zoals Socrates, samen met goede Joden zoals Moses, konden niet naar de hemel gaan, maar ze zouden ook niet naar de hel gaan. Op een bepaald punt in de Christelijke mythologie werd de term 'voorgeborchte' uitgevonden als de plaats waar deze goede zielen zouden komen die Christus niet hadden ontvangen. De Kerk heeft ondertussen echter beslist dat het voorgeborchte niet bestaat.

In het Nederlands is het woord 'heiden' afgeleid van 'iemand van de heide', te vergelijken met het Latijnse 'paganus' wat 'van het dorp' betekent. De heidenen waren Grieksen en Romeinse polytheïsten die de cultussen van Mithra, Venus, Apollo, Demeter, enz. volgden. Tegenwoordig gebruiken Christenen de naam 'heiden' voor wie tot geen enkele godsdienst behoort of wie de New Age natuurgodsdiensten of de anti-Christelijke cultussen aanhangt.

Spiritisme

Spiritisme of spiritualisme is het geloof dat de menselijke persoonlijkheid de dood overwint en kan communiceren met de levenden via een gevoelig medium. De spiritismebeweging begon in 1848 in de Amerikaanse staat New York, toen de gezusters Fox beweerden dat geesten met hen communiceerden door geklop op tafels. (Later bleek dat het "geklop" in werkelijkheid veroorzaakt werd door het kraken van hun teengewrichten.) Toen dertig jaar later de gezusters hun bedrog opbiechtten, waren er al tienduizenden mediums die seances hielden waarbij geesten de mensen bezighielden met talrijke magische truukjes zoals het maken van geluid, het tevoorschijn toveren van voorwerpen, het doen schijnen van lichten, het oplichten van tafels en het bewegen van voorwerpen door de kamer. De mediums vertoonden elk mogelijke soort van paranormale kracht, van helderziendheid en helderhorendheid tot telekinese en telepathie. Herhaalde aanklachten van fraude konden de spiritismebeweging niet tegenhouden tot in de jaren 1920 goochelaars als Houdini de bedrieglijke technieken en methoden van mediums onthulden waarmee zelfs de slimste en wijste mens voor de gek werd gehouden.

De Hollywoodversie van seances is tamelijk nauwkeurig: mensen zitten rond een tafel, houden elkaars hand vast in een donkere kamer, er is een geveinsde trance door een medium dat aan de groep de informatie van de geest meedeelt, vaak vergezeld van truukjes zoals het oplichten van de tafel, mysterieuze geluiden, voorwerpen die tevoorschijn komen, enz. Voor velen was spiritisme het "wetenschappelijke bewijs" voor leven na de dood, zonder dat de bijgelovige godsdienstnonsens erbij betrokken werd.